La sorĉa ŝalo

Du pingvenoj frostomortis,
Tri eskimoj aĉe vortis,
Ĉar iliaj nazoj frostis,
Kiam ili fiŝojn rostis,

Mi promenas dande, frande,
Tra Parizo rand'-ĝis-rande,
Ĉar sur monto kaj en valo
Min protektas sorĉa ŝalo.

La plej longa de la mondo:
Kvarcent okdek kilometrojn,
De Maribor' ĝis Subot’o,
Plus ja tridek centimetroj!

Sed nek longo kaj nek denso
Donas al ĝi varmon, ĉarmon,
Lertaj manoj, nobla penso,
Trikis en ĝin korovarmon.

Enmetu vian komenton. Viki-sintakso estas permesata:
Se vi ne povas legi la literojn en la bildo, elŝutu tiun dosieron .wav por aŭskulti ilin.
 
  • la_sorcxa_sxalo.txt
  • Lastaj ŝanĝoj: 04.11.2015 13:58
  • (ekstera redakto)