En Gxangal

O.Obuĥov, Andrej OBREZKOV

En ĝangal' de magia hort'
Kaŝas sin via bela vizaĝ'
Kaj vi elradias trankvilon,
Sed jen estas mi kaj jen mia man' -
Kaj tio ne estas troaĵo.

En lianoj plektiĝas stel'
Kaj al vi ne gluiĝas neglekt',
Ĉar vi estas kvazaŭ niksino,
Sed jen estas vi kaj jen via rido -
Kaj ĝi estas mia elekto.

De sur branĉoj vi saltu, do,
Miajn ŝultrojn varmigu per string'
Kaj akceptu branĉeton de mirto.

Enmetu vian komenton. Viki-sintakso estas permesata:
Se vi ne povas legi la literojn en la bildo, elŝutu tiun dosieron .wav por aŭskulti ilin.
 
  • en_gxangal.txt
  • Lastaj ŝanĝoj: 04.11.2015 13:56
  • (ekstera redakto)