La nobla sciencisto

Esperanta tekstoP. Th. Justesen
Tipotraduko
Originala titoloNaturens ædle Dyrker
Originala tekstoC. Hauch

Teksto

La nobla sciencisto aspiras gloron ne,
velkontan dum fluo de l’ jararo.
Lin gvidas, lin altiras la lum' de l’ ide',
brilanta sur kosma alt-altaro,

Li tra dezertoj iras senlace kaj sen tim'.
Ŝtormegoj neniel lin retenas,
En spiro de l’ poluso ĉi tia pilgrim'
facile, volonte, ĝoje penas.

Pratempaj fantomegoj en respektinda tomb' —
teruroj de l’ oceanprofundo —
la galaksi-mondaro en stelbrila pomp' —
abisma mister-voĉar-abundo —

ruĝado rozpetala kaj najtingala kant’ —
farado de l’ kolombeta nesto —
flagrad' de l’ efemero, irado de l’ stel':
Efikoj al li de l’ mondmajesto!

Enigmo ĉielstela! Li pensosolvas ĝin.
La tempo! Al li neniu baro.
La fulmon li servigas: obeas ĝi lin.
Vaporo lin portas tra la maro.

Subgrunde alttrezoroj troviĝas, or' kaj gem'
Abismojn en ter' li pens-trairas.
Li ĉion fordonacas, forgesas sin mem.
Ideojn eternajn li sopiras:

Ideoj kiel cignoj flugantaj super mar',
mirigaj en ĉiu part' de l’ mondo,
senmorta, ĉiamjuna, ĉiela pensar',
rezista al homforgesa ondo.

QR-Kodo
QR-Kodo La nobla sciencisto (generita por kuranta pagxo)
Amikaro

http://www.ikso.net