Versaĵo sen fino

Lin vidis en ĝardeno
Ekplaĉis li al ŝi.
Ŝi nomis sin Heleno,
Anton' sin nomis li.

Ekamis la konato
Kaj reciproke ŝi;
Post paso de monato
Ŝanĝiĝis «vi» per «ci».

Someraj tri monatoj
Trapasis dolĉe for,
Kaj niaj geamatoj
Jam estis kor' ĉe kor';

Kaj per solena beno
De l’ pastro en la fin'“
Antono kaj Heleno
Jam estis edz' — edzin'

En ĉarma harmonio
Ekvivis edz' — edzin',
Najbaroj kun envio
Rigardis lin kaj ŝin.

Sed baldaŭ edzo estis
Plej malfeliĉa hom',
Kaj jam tro ofte restis
Li ekster sia dom'.

Kaj fine eksedziĝis
Antono kaj Helen';
Belul' ia aliĝis
Al ŝi en la ĝarden'.

Lin vidis en ĝardeno
Ekplaĉis li al ŝi.
Ŝi nomis sin Heleno,
Aŭgust' sin nomis li.

Ekamis la konato
Kaj reciproke ŝi;
Post paso de monato
Ŝanĝiĝis «vi» per «ci».

Someraj tri monatoj
Trapasis dolĉe for,
Kaj niaj geamatoj
Jam estis kor' ĉe kor';

Kaj per solena beno
De l’ pastro en la fin'
Aŭgusto kaj Heleno
Jam estis edz' — edzin'.

En ĉarma harmonio
Ekvivis edz' — edzin',
Najbaroj kun envio
Rigardis lin kaj ŝin.

Sed baldaŭ edzo estis
Plej malfeliĉa hom',
Kaj jam tro ofte restis
Li ekster sia dom'.

Kaj fine eksedziĝis.
Aŭgusto kaj Helen';
Belul' ia aliĝis
Al ŝi en la ĝarden'.

Lin vidis en ĝardeno
Ekplaĉis li al ŝi.
Ŝi nomis sin Heleno,
Henrik' sin nomis li.

Kaj tiel plu, -el plu
Kaj tiel plu, -el plu

  • versajxo_sen_fino.txt
  • Lastaj ŝanĝoj: 04.11.2015 14:03
  • (ekstera redakto)