| Esperanta teksto | Drama Birdo |
|---|---|
| Tipo | nova teksto |
Folklor-muzika kanto pri Hildegard de Bingen, polimatorino kaj verkistino de la unua konata konstruita lingvo, Lingua ignota.
[Instumenta enkonduko]
Iam estis virino en monaĥejo for',
Al multfaka labor' ŝi dediĉis ŝia kor'.
Sidante sur monteto, super rivero Rejn',
Kaj vasta scivolemo, fluis en ŝia vejn'.
En sankta vizio klara,
Priskribis la mond' kara',
En sanktejo sola kantis,
Per buntaj sonĝoj ŝi brilantis.
Refreno:
Saĝulino Hildegard, kun vizioj sen fin',
Per herboj kaj kantoj, montris lum' divin'.
Nov' lingvo sekreta, mistera kaj ĝoj',
Spiritojn gvidis voĉe, sur sankta voj'.
[Instrumenta muziko]
La vorton ŝi, de Dio portis,
En libroj ŝia lumo fortis,
L' arto, filozofio kaj scio saĝa,
Malkovris mond' verdan kaj larĝan.
Ŝi kantis pri la krea flam',
Kontraŭ normoj ŝi agis per am’,
Tra jaroj dolĉe fluas ŝia voĉo,
Inspiris homojn sen riproĉo.
Refreno
[Instrumenta muziko]
Per saĝ' kaj koro de virin’,
Kun am' kaj kredo ĝis la fin',
Ŝi aŭdacis trans limojn iri,
Ŝi montris lumon, ne haltis diri.
La kuracadon ŝi kondukis,
En pergameno pensoj flugis,
Per herboj, vortoj ĉielaj,
Kaj malkovris misterojn helaj.
Refreno
[Instrumenta muziko]
Lingua Ignota, lingvo mister',
De la korpus' restas nur oster',
En sonĝoj naskis ĝin spirito,
Travivas jarcentoj per merito.
Refreno
[Instrumenta malenkonduko]