Kanto pri Alico, malkovrante… esperantujo.

[Instrumenta enkonduko]

Alico marŝas nokte sola,
Ŝi serĉas vojon, ne frivola.
Tunelo brilas, vokas ŝin,
Ŝi paŝas tien kun anim’.

La muroj kantas, lumo fluas,
Mirinda sono ĉirkaŭ gluas.
Ŝi vidas katon, ridon larĝan,
Voĉojn dolĉajn, koro-ŝarĝan.

Refreno:
Mirlanda voĉo vokas ŝin,
Al verda mondo ĝoj' sen fin.
Ŝi vekiĝos iam el griza viv'
Per nia dolĉa son-aperitiv'

[Instrumenta muziko]

Reĝino ĝojas, ne ordonas,
Kun rido varma ŝi pardonas.
Kuniklo skribas, paĝon donas:
“Amikoj, ĉiam ni ortofonas.”

Arbaro sonas, branĉoj ludas,
En unu ton’ la voĉoj fuĝas.
Ŝi dancas, kantas, tempo haltas,
La ĝojo plena koro altas.

Refreno

[Instrumenta muziko]

Sed vento ŝin subite tiras,
Al griza mondo re-en iras.
La vivo mallarĝe silentas,
La revo restas kaj tormentas.

Ĉe nokta lumo ŝi sopiras,
kaj per novaj vortoj iras.
Profunde scias ŝi la veron:
Lingvo kreas novan teron.

Refreno

[Instrumenta malenkonduko]

• https://soundcloud.com/dramabirdo/mirlando - Drama Birdo - Mirlando